Aleksander Dumas w swojej słynnej powieści „Hrabia Monte Christo”, pisał: „Zmarli przyjaciele nie spoczywają w ziemi, ale żyją w naszych sercach; tak Bóg chciał, abyśmy nigdy nie byli sami”. 
Dziś wspominamy legendarnego Zawodnika Podhala – Janusz Hajnos, pseudonim „Merynos”, napastnik, wychowanek Podhala. 
Urodził się 27 sierpnia 1968 roku w Nowym Targu. W Podhalu zadebiutował w 1986 roku i grał nieprzerwanie do 1996 roku. To właśnie w nowotarskim klubie tworzył skuteczne trio z Jackiem Szopińskim i Piotrem Podlipnim. Cechowała go ogromna skuteczność i ciąg na bramkę, wykorzystywał okazję do strzału i rozegrania krążka, zawłaszcza gdy miał obok siebie dobrych graczy. Z szarotką na piersi zdobył nie bagatela 5 tytułów mistrzowskich Polski – w 1987, 1993, 1994, 1995 i 1996 roku. 
W 1992 roku został ligowym królem strzelców, ex aequo z Mariuszem Puzio z bytomskiej Polonii, obaj osiągnęli wynik 27 goli. 
Urodził się 27 sierpnia 1968 roku w Nowym Targu. W Podhalu zadebiutował w 1986 roku i grał nieprzerwanie do 1996 roku. To właśnie w nowotarskim klubie tworzył skuteczne trio z Jackiem Szopińskim i Piotrem Podlipnim. Cechowała go ogromna skuteczność i ciąg na bramkę, wykorzystywał okazję do strzału i rozegrania krążka, zawłaszcza gdy miał obok siebie dobrych graczy. Z szarotką na piersi zdobył nie bagatela 5 tytułów mistrzowskich Polski – w 1987, 1993, 1994, 1995 i 1996 roku. W 1992 roku został ligowym królem strzelców, ex aequo z Mariuszem Puzio z bytomskiej Polonii, obaj osiągnęli wynik 27 goli. Wtedy to miał okazję tworzyć niezwykle niebezpieczne i bardzo efektywne w grze trio z Jewgienijem Semierakiem i Siergiejem Agiejkinem. W 1996 roku opuścił Podhale, ale tylko na rok. Wrócił do Nowego Targu i sięgnął po kolejne krążki mistrzostw Polski – 2 srebrne z 1998 i 2000 roku 
i 1 brązowy z 1999 roku. 
Następnie związał się z Katowicami, ale w 2003 ponownie wrócił na Podhale. Tym razem wywalczył Puchar Interligi i dwa Puchary Polski , jak również kolejny srebrny krążek mistrzostw Polski z 2004 roku. 27 lutego 2004 roku w meczu Podhala ze Stoczniowcem strzelił 8500 bramkę dla Podhala w polskiej lidze. 
i 1 brązowy z 1999 roku. Następnie związał się z Katowicami, ale w 2003 ponownie wrócił na Podhale. Tym razem wywalczył Puchar Interligi i dwa Puchary Polski , jak również kolejny srebrny krążek mistrzostw Polski z 2004 roku. 27 lutego 2004 roku w meczu Podhala ze Stoczniowcem strzelił 8500 bramkę dla Podhala w polskiej lidze. Karierę zakończył w Katowicach w 2007 roku. W polskiej lidze hokeja rozegrał 21 sezonów, przełożyło się to na występ w 616 meczach, w których strzelił 298 goli, a przy 249 asystował. 
W biało-czerwonym dresie wystąpił 72 razy i strzelił dla Polski 24 gole. 
Trzykrotny uczestnik turniejów o mistrzostwo świata – w 1990, 1995 i 1997 roku. 
Miał okazję zagrać na igrzyskach olimpijskich w 1992 roku, rozgrywanych we francuskim Albertville. 
W trakcie jego hokejowej kariery otrzymał propozycję gry w Szwecji, ale z niej nie skorzystał.
W biało-czerwonym dresie wystąpił 72 razy i strzelił dla Polski 24 gole. Trzykrotny uczestnik turniejów o mistrzostwo świata – w 1990, 1995 i 1997 roku. Miał okazję zagrać na igrzyskach olimpijskich w 1992 roku, rozgrywanych we francuskim Albertville. W trakcie jego hokejowej kariery otrzymał propozycję gry w Szwecji, ale z niej nie skorzystał.Odszedł 29 sierpnia 2019 roku w Nowym Targu, gdzie został również pochowany na miejscowym cmentarzu. 
Źródło zdjęć: sportowepodhale, Center Ice Collectibles, Tomasz Markowski